Ora 4 (tre poezi nga cikli poetik me te njejtin titull)

Ora 4. Zhurma varravitëse e helikave të freskueses Paralajmëron sërish zheg. Sëmbimi është aty, pranë zemrës, konstant E pak më i fortë se dje, akoma më shumë se pardje Thonë se koha i shëron plagët Se zbut inatet, por edhe dashuritë Kurse unë nuk dua ta shpenzoj duke harruar Na shkoi jeta duke u lut... Continue Reading →

Advertisements

Shpirti shperthen ciflash e Bota Tallet (2 poezi)

Diçka do me plas brenda meje, me shpërthy, me e bë shpirtin cifla cifla me e shpërnda nëpër dhe pa kthim, me e jetu çdo pëllëmbë të saj, me e shiju çdo centimetër, me e vujt çdo milimetër.. A. Hysa, 13 korrik 2017 Kllouni, ahhh, kllounët, Kurrë nuk më kanë bë me qeshë Shumë trishtim... Continue Reading →

2 poezi ende pa tituj

Ne të dy jemi fëmijë kapriçozë, tekanjozë, të llastuar, të tërbuar, egoistë, mazokistë, kokëshkëmb, kryeneçë! Jemi fëmijët e dashurisë së vonuar, bij të frikës prej dhimbjes, kalamaj të trembur rrugicave të zemrës. Ne të dy bëjmë shaka me të njohur e të panjohur, shkrihemi gazit, sa na dhëmbin dhe ijet. Ne të dy jemi heronjtë... Continue Reading →

per dashurine, 4 poezi patetike :)

A po të pëlqen liria Nga frika e çmendurisë Që provokon kimia mes nesh? Ajo çmenduri gërryese Shkatrruese, fiksuese Që të nxjerr nga vetja? Që të bën të lig? Mua, jo!   Shtrihem majave të thepisura të shpirtit tënd, Gjakoj e gjitha. Mos më lëviz prej andej, Lërmë të prehem në to, Përjetë! Atje jashte,... Continue Reading →

pesë poezi korriku

  Asgjëkund E di ku do te doja te isha tani? Asgjekund. Por asgjekundi nuk ekziston pervecse ne fjalor. Hej Piter, nuk e kam fjalen per ishullin tend! Asgjekundi im eshte pike, pa siperfaqe, pa permasa nuk duket, vec ndjehet vec ndjehet por nuk preket nuk preket e as jetohet ne te ndaj nuk ekziston... Continue Reading →

Mes dy këngëve, mes dhe brenda dy botëve, në një zyrë... Paraloja e punës sime përbëhet sigurisht nga facebook dhe muzika. Si e quaj, jubitubi. Shpesh i pari më çon te e dyta. Gjej te Eli Rizah Bllacën që këndon në saz Elif elif, ma mir me vdek, haj haaaaj këngë për davletin, mbushur me... Continue Reading →

Larg e bashkë

Jemi larg Malli shtohet sipas kilomentrave të ditëve që na ndajnë Etja ndizet sipas sekondave të çdo metri hapësirë mes meje e teje Jeta mbetet pezull, si një sfond i sfumuar Në gjysëm errësirë. Jemi larg, por më pranë se kurrë Derisa ia ndjejmë tik takun zemrave Me veshët e shpirtit. Jemi larg, e jemi... Continue Reading →

Sëmbim agimesh

Ora 4. Zhurma varravitëse e helikave të freskueses Paralajmëron sërish zheg. Sëmbimi është aty, pranë zemrës, konstant E pak më i fortë se dje, akoma më shumë se pardje Thonë se koha i shëron plagët Se zbut inatet, por edhe dashuritë Kurse unë nuk dua ta shpenzoj duke harruar Na shkoi jeta duke u lut... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑